Gezondheid

Een goede gezondheid is voor de MINIATUUR BULLTERRIËR heel erg belangrijk.

Daarom is het erg belangrijk om je MINIATUUR BULLTERRIËR van te voren te laten testen op: PLL, hart,  nieren en knieschijfontwrichting.

Wij laten daarom al onze honden testen, zowel de teven en de reuen. Wij maken alleen gebruik van gezonde honden in ons fokprogramma.

 

Hart en Nieren

Uiteraard is het de bedoeling dat je uitsluiten met gezonde honden fokt, maar heel belangrijk is ook om te weten of je mini bulletje wel gezond is.

Binnen het ras komen bepaalde erfelijke afwijkingen voor o.a. “Mitralis Displasy” en “Aoratis Stenosis”. Beide zijn hartkwalen waar je mini bull, als je het niet weet, vroeg aan kan overlijden.

Ook nierfalen komt voor bij de (Standaard- en) Miniatuur bull terriërs en kan worden doorgegeven aan het nageslacht.

Een eenvoudige urine test kan aantonen of verder onderzoek noodzakelijk is. Er zijn bulletjes die met hun hartkwaal en een goed medicijn nog een heel prima leven hebben, en het vroegtijdig opsporen ervan voorkomt natuurlijk teveel schade aan het hart of nieren. Voorwaarde voor de test is dat de hond uitgegroeid is en daarmee de organen ook. Tussen de 15 en 18 maanden kunnen deze hart-doppler test voor het hart en de UPC test voor de nieren gedaan worden. Mocht er iets afwijkends te zien zijn hoef je niet direct in paniek te raken, veel bulletjes hebben dat het en het hoeft niets te betekenen. Meestal adviseert de radioloog dan om een jaar later nogmaals te kijken, dan kunnen ze de resultaten vergelijken. Het is dan heel vaak gewoon hetzelfde, dus geen reden tot ongerustheid. Maar de enkeling waarbij wel wat geconstateerd wordt kan dan wel direct behandeld worden.

 

PLL

Wanneer je mini bulletje DNA  getest is de uitkomst “Carrier” of “At Risk”, zou het verstandig zijn als in elk geval de “At Risk’ honden jaarlijks een oogtest afgenomen zou worden. Bij de “Carriers” waarvan beide ouders bekend is dat het Carriers zijn, zou dit ook zeker één keer per twee jaar moeten gebeuren, omdat er toch al een aantal hondjes die DNA getest zijn als “Carrier”, maar desondankt later tocch PLL hebben gekregen.

 

Patellaluxatie (knieschijfontwrichting)

Patellaluxatie is de latijnse benaming voor een ontwrichting (luxatie) van de knieschijf (patella). Dit probleem zorgt voor een chronische mankheid van de hond. De patella is een verbening in de pees van de strekspieren (de quadriceps) van de knie. De patella zit via de patellapees vast aan een benig uitsteeksel van het scheenbeen; de tuberositas tibiae.

Normaal moet de knieschijf bij strekken en buigen van de knie, mooi door een gleuf, oftewel de trochlea, van het bovenbeen (femur) glijden. Aan de binnenzijde en buitenzijde van deze groeve bevinden zich uitstekende randen waartussen de knieschijf op zijn plaats wordt gehouden.
Bij patellaluxatie kan de patella uit deze groeve geduwd worden of bevindt deze zich zelfs continu naast de groeve. In dit geval spreekt men van een patellaluxatie. In 80% van de gevallen zal de luxatie naar binnen (mediaal) optreden en in het overige deel van de gevallen naar buiten (lateraal). In wat volgt zal daarom enkel mediale patellaluxatie worden besproken.